23 września 2010

Większość z nas przykłada dużą wagę do swojego wyglądu. Dobrze jest, kiedy wyglądamy dobrze. Co do tego nie mamy żadnych wątpliwości. Dysmorfofobia choroba młodych osób

Przykładamy starania, aby wszystko w naszym wyglądzie pasowało. Fryzura, paznokcie, ciuchy. Poświęcamy coraz więcej czasu zewnętrznej otoczce samych siebie. I dobrze. Pod jednym warunkiem: że myślenie o własnym wyglądzie nie zajmuje nam kilku godzin dziennie. Bo jeśli tak jest, to mamy problem.

Niesymetryczny kształt nosa, blizna, znamię, czy zmarszczka może stać się problemem, a rozważaniom nad nim poświęcamy nawet dziesięć godzin dziennie. Osoby, dotknięte dysmorfofobią zawzięcie tuszują swoje niedoskonałości, nie przyjmując do wiadomości informacje z zewnątrz, że nie ma czego ukrywać. Mało tego, chorzy nie tylko nie wierzą w przekonania otoczenia, ale uważają, że bliscy i przyjaciele tylko ich uspokajają, wcale nie uważając inaczej niż oni.

Psychologowie alarmują. Dysmorfofobiadotyka głównie osoby młode. Specjaliści apelują, aby nie lekceważyć problemu. Dotknięci lękiem przed własną brzydotą nie tylko kamuflują się odpowiednim ubraniem, chowając swoje niedoskonałości, ale także przestają udzielać się towarzysko, opuszczają szkołę, przestają pokazywać się publicznie, zamykając się w czterech ścianach. Lęk często jest na tyle silny, że może prowadzić nawet do samobójstwa.