|
01 lipca 2011
 |
Stosowanie substancji odurzających ma długą tradycję kulturową. W starożytności narkotyki pochodzenia roślinnego były wykorzystywane przez kapłanów i szamanów podczas ceremonii religijnych, w późniejszych czasach przez medyków. Pierwsze wzmianki o magicznych specyfikach pochodzą sprzed 7000 lat p.n.e. |
Pierwsze wzmianki o magicznych specyfikach pochodzą sprzed 7000 lat p.n.e. Gliniane tabliczki zawierały przepis na uprawę opium i maku. Opium zalecał Hipokrates oraz Galen – lekarz Marka Aureliusza, który w krótkim czasie uzależnił męża stanu od specyfiku.
Żywica konopi przed dwoma tysiącami lat w Chinach używana była jako środek znieczulający przed zabiegami chirurgicznymi. W Ameryce używano do wywołania ekstaz religijnych grzybów halucynogennych oraz liści krzewu koka. Popularny był również peyotl – halucynogenna substancja otrzymywana z jednego z gatunków kaktusa. Wraz z nadejściem epoki kolonializmu narkotyki pojawiły się w Europie. Pierwszym krajem, który zmagał się
z problemem używek była Francja, która już w XVIII wieku zabroniła palenia konopi.
Sprowadzenie opium do Chin w XVIII wieku przyniosło ze sobą opłakane skutki. Wykształcony zwyczaju palenia opium doprowadził do rozwinięcia narkomanii, która objęła całe społeczeństwo, włącznie z dworem cesarskim prowadząc do rozpadu państwa. W 1839 roku zdelegalizowano opium i zniszczono całe zapasy należące w głównej mierze do cudzoziemców, co zapoczątkowało trzy wojny opiumowe z Wielką Brytanią oraz Francją.
W wyniku wojen doszło m.in. do ponownej legalizacji opium. Do II Wojny Światowej połowa mężczyzn w Chinach była nałogowymi palaczami opium. W XIX wieku dzięki rozwojowi chemii odkryto morfinę, a później heroinę. Zastosowanie morfiny jako powszechnego środka przeciwbólowego przyczynia się do narodzin morfinizmu. Schyłek XIX wieku przyniósł wyizolowanie jej pochodnej – heroiny, która była znacznie silniejsza i szybciej uzależniała. Największą popularność zyskała wśród modernistycznej cyganerii i środowiska arystokratycznego. Z czasem skala problemu narkomanii rosła, obejmując sobą coraz to szersze pole. Po II Wojnie Światowej zajął się nim ONZ. Mimo wszczęcia walki z narkomanią na rynkach pojawiały się co rusz nowsze syntetyczne substancje tj. LSD, czy amfetamina.
W Polsce zjawisko narkomanii pojawiło się na przełomie XIX i XX wieku i obejmowało małą grupę społeczną, która miała dostęp do narkotyków. Zaliczali się do niej lekarze, farmaceuci, pielęgniarki, ale również artyści. Do najczęściej przyjmowanych narkotyków zaliczano: opium, morfinę, eter, okazjonalnie kokainę, heroinę czy peyotl.
Druga fala miała miejsce wraz z przybyciem zza oceanu kultury hippisowskie. Zażywaniu narkotyków przyświecały idee, bunt przeciwko rodzinie, społeczeństwu, chęć zmiany rzeczywistości. Ludzie żyli poza społeczeństwem w swoich grupach tworząc ruchy tj. hippisi, dzieci kwiaty, punkowcy, gitowcy, skini, popersi. Pojawienie się pod koniec lat siedemdziesiątych na nielegalnym rynku „heroiny gdańskiej” wytwarzanej ze słomy makowej tzw. kompotu, zmieniło wszystko. Rośnie czarny rynek. Narkomania schodzi do podziemi. Zmienia się oblicze narkomanii. Narkotyki stają się celem samym w sobie, nie stanowią już tylko formy ucieczki od rzeczywistości. Społeczeństwo izoluje narkomanów. Okres ten nazywany jest „okresem makowym”.
Definicja
Słowo „narkomania” pochodzą od „narke”, „narcosis” oznaczającego „odurzenie”. Dopiero w XX wieku zaczęto pod tym pojęciem rozumieć uzależnienie od substancji farmakologicznej. Powołany przez WHO Komitet Specjalistów określa narkomanię jako „stan psychiczny, a czasem także fizyczny, wynikający z interakcji między żyjącym organizmem a lekiem, charakteryzujący się zmianami zachowania lub innymi reakcjami, które zawsze zawierają przymus brania leków w sposób ciągły lub okresowy w celu uniknięcia złego samopoczucia związanego z ich brakiem”.
Młodzież zazwyczaj sięga po narkotyki z kilku powodów: ciekawości, potrzeby zagłuszenia problemów, odreagowania, ale również potrzeby akceptacji przez grupę rówieśniczą. Narkotyki tak samo jak inne używki sprawiają, że przez chwilę człowiek czuje się lepiej. Zapomina o szarej rzeczywistości, problemach. Zanim się spostrzeże nie będzie w stanie zacząć dnia bez dawki.
Objawy
Pierwszym sygnałem ostrzegawczym wskazującym, że dziecko może mieć kontakt z narkotykami jest zmiana stylu życia, ubierania się i znajomości. Zmiany nawyków żywieniowych, spadek wagi ciała, częste bóle ciała, krwawienia z nosa, przekrwione oczy, słodkawa woń z ust, włosów lub ubrania, wydawanie coraz większej sumy pieniędzy, apatia, senność, nagłe wybuchy agresji, złości, notoryczne kłamstwa. Znikanie z domu cennych przedmiotów. Dziecko może zacząć unikać kontaktu z dorosłymi. Można zaobserwować pogorszenie się wyników w szkole, częste wagarowanie
Rodzaje narkotyków
Podział narkotyków wg. WHO:
1. Opiaty – heroina, morfina
2. Psychostymulanty- amfetamina, meta amfetamina
3. Kokaina
4. Marihuana i haszysz
5. Psychodeliki – LSD-25
6. Środki lotne – kleje
7. Leki uspokajające i barbiturany
8. Nikotyna
9. Alkohol
10. Sterydy
Podział wg. działania fizjologicznego:
1. Stymulanty – pobudzają ośrodkowy układ nerwowy
- amfetamina: amfetamina, metamfetamina, metylofenidat
- efedryna: efedryna i pseudoefedryna
- N-metyloksantyny: kofeina, teofilina, teobromina
2. Depresanty – substancje działające opóźniająco na ośrodkowy układ nerwowy
- benzodiazepina – diazepam
- depresanty nasenne – alkohol, eter, barbiturany, chloroform, wodzian chloralu
- opioidy – opium, kodeina, tramadol, morfina, heroina, metadon
3. Psychodeliki – substancje wywołujące zaburzenia w ośrodkowym układzie nerwowym
- delirianty – atropina
- psychodeliki stymulujące - meskalina
- dysocjanty – podtlenek azotu, ketamina, LSD-25
4. Konopie indyjskie i jej pochodne – THC
Podział na miękkie i twarde
Często można spotkać się z nazwami miękkie i twarde narkotyki. Kryterium podziału to stopień uzależnienia według którego pierwsza grupa mniej uzależnia, jeśli w ogóle, natomiast druga silniej i szybciej. Owy Ten podział odgrywa duże znaczenie w Holandii, gdzie zażywanie tzw. „miękkich” narkotyków, czyli marihuany, haszyszu i LSD, jest legalne. Do twardych zalicza się kokainę, opioidy – heroinę i morfinę, ale również alkohol etylowy.
Wielu rodziców nie dopuszcza do siebie myśli, że jego dziecko może mieć kontakt z narkotykami. Każde dziecko, bez względu na to czy pochodzi z tzw. „dobrego domu” czy z niepełnej rodzinie może poprzez szkołę, towarzystwo, przebywanie w określonych miejscach mieć kontakt z narkotykami. Chociaż o narkotykach ciągle jest głośno, wiedza o nich jest znikoma, często oparta na stereotypach czy mitach. Każdy rodzic powinien uzupełnić swoją wiedzę i na spokojnie porozmawiać z dzieckiem, znaleźć dla niego czas, być z nim, wspierać, ale jednocześnie mieć świadomość zagrożeń jakie czyhają na dziecko we współczesnym świecie.
Marta Kammbach
Komentarze
Problem uzależnień, nerwice, depresje, wypalenie zawodowe, agresja.. czy choćby zwykłe, niepotrzebne chamstwo.. To co się dzieje, to koszmar jakiś :/ A powodem jest ludzka słabość, samotność i zagubienie...
Kanał RSS z komentarzami do tego postu.