|
17 listopada 2010
 |
Najbardziej nurtującą kwestią, często dzielącą religie i ich wyznawców, jest seks. Co kapłani i święte księgi mówią na jego temat? Dla prawosławnego teologa rozmowy o seksie nie stanowią natomiast żadnego problemu. |
Każda wielka religia świata dzieli się na różne odłamy, co powoduje powstawanie sprzeczności w obrębie jej wyznawców. Z drugiej strony, każda religia posiada swój głęboki fundament historyczny, co sprawia, że jest odmienna, że traktuje indywidualnie otaczający świat, daje inne prawa, nakłada własne zasady i ograniczenia. Najbardziej nurtującą kwestią, często dzielącą religie i ich wyznawców, jest seks i to, co kapłani i święte księgi mówią na jego temat.
Rozmowy o seksie dla prawosławnego teologa nie stanowią żadnego problemu. Wszystko przecież zaczęło się od tego, że Adam czuł się na ziemi samotnie dlatego też Bóg dał mu kobietę. „Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył: stworzył mężczyznę i niewiastę” (Rodz 1, 27). Tak więc, już w zamyśle Bożym, mężczyzna powinien połączyć się z kobietą, aby te dwie odrębne istoty, połączone w jedność, były w stanie razem tworzyć swój świat. To założenie stanowi fundament prawosławnego spojrzenia na związki.
W prawosławiu radość z pożycia seksualnego jest traktowana jako dobro w małżeństwie. To do małżonków należy podejmowanie najważniejszych dla nich decyzji o planowaniu rodziny, a więc i do stosowania antykoncepcji.
Charakterystyczne dla religii prawosławnej jest również posiadanie przez kapłana żony i dzieci. Osoba duchowna tworzy zatem rodzinę, nie zamyka się w celibacie. Automatycznie nasuwa się pytanie, czy to dobrze czy źle. Zdania są oczywiście podzielone. Dla części ludzi Batiuszka, mający rodzinę i dzieci jest bliższy swoim wiernym, lepiej rozumie ich potrzeby, jego rady mogą pochodzić z własnego doświadczenia. Jako wierny mąż i przykładny ojciec jest wzorem do naśladowania. Z drugiej strony jednak, niektórzy sądzą, że między kapłanem a wiernymi powinna istnieć wyraźna różnica. Kapłan powinien oddać całe swoje życie Bogu. To jemu powinien się poświęcić. W katolicyzmie kapłan jest posłańcem Bożym a powołanie jakie dostaje za Boską sprawą pozwala mu pomagać ludziom we wszystkich problemach i wytrwać w powołaniu.
Zasady dotyczące seksu po ślubie są jasne, teraz pozostaje pytanie co z seksem pozamałżeńskim? W tym apekcie prawosławie i katolicyzm są ze sobą zgodne. Prawosławni duchowni podkreślają, że seks jest dopełnieniem miłości a pełne dopełnienie może nastąpić dopiero po ślubie. Łóżko bez sakramentu równa się martwemu uczuciu. Akt seksualny jest naturalnym dopełnieniem związku dwojga ludzi i ich miłości. Jest dowodem prawdziwego uczucia. Ale czy to jest dowód oddania? Według teologów prawosławnych aktem prawdziwego oddania jest małżeństwo, wtedy ludzie w sposób prawdziwy poświęcają się sobie. Sam seks może być dowodem miłości, ale nie gwarantuje, że para jest w pełni świadoma swoich uczuć.
Prawosławie daje wolną rękę swym wiernym w kwestii antykoncepcji. To małżonkowie podejmują decyzję co jest dla nich dobre. Dlatego ważne jest, by małżonkowie mieli dokładną świadomość swojej miłości i bliskości.
